۱۳۸۹/۰۳/۱۱

نوستالژی لذت های دوران کودکی

عکس های زیر شیرینی فروشی قدیمی محله ی کودکی ام را نشان می دهد ، آن روزها بزرگ تر هایم هفته ای چندبار از شیرینی های خوشمزه ی آنجا می خریدند و هر روز عصر برنامه ی زندگی آن ها این بود که با قهوه و شیرینی و صحبت های روزمره با نگاه هایی که به نظر عادی می آمد به هم بگویند : «دوستت دارم!»
این گونه دوست داشتن را آموختم !








پ.ن 1: شیرینی فروشی ویدا که اسمش به ویلا تغییر کرد ، واقع در خیابان ویلا بین انقلاب و سمیه
اگر در محله های ارمنی نشین زندگی کرده باشید و یا دوستان ارمنی داشته باشید حتماً می دانید ، ارامنه حسابی اهل شیرینی و قهوه اند و این خصوصیتشان به کسانی که دور و برشان هم باشند سرایت می کند !

پ.ن 2: یه مطلب فروردین ماه 1382 نوشته بودم با عنوان : «شیرینی ناپلئونی بدون قهوه» که اشاره به شیرینی ها و قهوه های عصرگاهی با کسانی که دوستشان دارم در آن دوران از کودکی هایم دارد.
پ.ن 3: عکس های فوق را پنجشنبه 6 خرداد 89 گرفتم.
ارسال یک نظر